جنسیت در زوجهای مهاجر: وقتی صمیمیت از مرزها میگذرد
مهاجرت جنبههای بسیاری از زندگی را تغییر میدهد و تمایلات جنسی نیز از این قاعده مستثنا نیست. برای زوجهایی که با هم مهاجرت میکنند، صمیمیت اغلب هم پناهگاه است و هم صحنهٔ تعارض. فشارهای از نو آغازکردن در سرزمینی تازه ــ فشار مالی، سازگاری فرهنگی، موانع زبانی ــ میتواند به حریم خصوصی زوج سرریز شود و میل و نزدیکی را دگرگون کند.
برای برخی زوجها، رابطهٔ جنسی کمرنگ میشود. خستگی، اضطراب یا سوگ حلنشده برای آنچه پشت سر مانده میتواند پیوند اروتیک را کمفروغ کند. بدن نهتنها اشتیاق، بلکه ترس را هم حمل میکند و میل ممکن است زیر بار بقا عقبنشینی کند.
برای برخی دیگر، مهاجرت امکانهای تازهای را بیدار میکند. زوجها، رها از محدودیتهای فرهنگی قدیم، ممکن است شکلهایی از صمیمیت را تجربه کنند که روزی ممنوع یا ناممکن بود. این آزادی میتواند رهاییبخش باشد، اما اگر یکی از دو نفر زودتر از دیگری تغییر را بپذیرد، ممکن است احساس گناه یا تعارض هم برانگیزد؛ جنسیت در زوجهای مهاجر: وقتی صمیمیت از مرزها میگذرد.

از منظر روانکاوی، تمایلات جنسی در مهاجرت هرگز فقط به لحظهٔ اکنون مربوط نیست. پژواکهای ناهشیار دلبستگیهای اولیه، الگوهای خانوادگی صمیمیت و فیلمنامههای فرهنگیِ جنسیت و میل را برمیانگیزد. وقتی دو شریک زندگی تاریخچههای فرهنگی متفاوتی دارند، زندگی جنسی مشترکشان میتواند به مذاکرهای میان هویتهای چندگانه بدل شود ــ نه فقط «من کیستم؟» بلکه «ما با هم کیستیم؟»
این مذاکره میتواند دشوار باشد، اما میتواند دگرگونکننده هم باشد. رابطهٔ جنسی، وقتی با کنجکاوی و شفقت به آن نزدیک شویم، به جایی بدل میشود که زوجها میتوانند یکدیگر را از نو کشف کنند، تابآوری بسازند و حتی زبان مشترک تازهای فراتر از واژهها بیافرینند.
درمان فضایی امن برای کاوش این تنشها فراهم میکند ــ تا به آنچه اغلب ناگفته میماند صدا ببخشد، به سکوتهای صمیمیت بپردازد و به زوجها کمک کند پیوندی اصیلتر و پرورندهتر بیابند.
اگر شما و همسرتان پس از مهاجرت با تغییراتی در صمیمیت روبهرو هستید، درمان میتواند در کاوش این چالشها و کشف شیوههای تازهٔ باهمبودن پشتیبانتان باشد.


